Θύμα ξυλοδαρμού με ρατσιστικά κίνητρα έπεσαν δύο αδέλφια μετανάστες εργάτες από το Πακιστάν στην πλατεία Αγίας Παρασκευής στην οδό Καμπούρογλου στα Πατήσια, όπως ανακοίνωσε η Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή.

Ειδικότερα, όπως κατήγγειλε στην ΚΕΕΡΦΑ ο Χοράμ Μ.:

«Την Πέμπτη 27/8, λίγο μετά τις 6μμ, βγήκαμε από το σπίτι μας για να πάμε στον σταθμό Κάτω Πατησίων. Είχαμε μαζί μας δώρα που φέραμε από το Πακιστάν για να τα παραδώσουμε σε ένα φίλο. Μας τα είχε δώσει η οικογένεια του. Σε ένα σημείο στη Χρυσοστόμου Σμύρνης, κοντά σε ένα μίνι μάρκετ, στέκονταν ένας σωματώδης τύπος, που αγριοκοίταξε τον αδελφό μου χωρίς λόγο.

Το ανέφερα στον αδελφό μου και συνεχίσαμε να περπατάμε και φτάσαμε σε μερικά λεπτά σε ένα γηπεδάκι στην οδό Καμπούρογλου, στο οποίο παίζουν παιδιά μιας ομάδας.

Ξαφνικά, αιφνιδιαστικά, ήρθε από πίσω και άρχισε να χτυπά με γροθιές και κλωτσιές τον αδελφό μου Οσμάν. Ήταν ψηλός, περίπου δύο μέτρα και πολύ γυμνασμένος, σαν μποξέρ, σαν παλαιστής χτυπούσε. Κοντοκουρεμένος με το κεφάλι αρκετά ξυρισμένο.

Άκουσα μια φωνή να λέει: “Γαμώ το Πακιστάν” και όταν φώναξα: “Σταμάτα, γιατί χτυπάς;” μου έριξε γροθιά στη μύτη και την έσπασε, άρχισε να τρέχει αίμα.

Συνέχισε να κλωτσά τον αδελφό μου ξανά. Έπεσε κάτω και όταν είπα “θα φωνάξω την Αστυνομία” έφυγε με γρήγορα βήματα προς την οδό Σαμαρά.

Μας βοήθησαν κάποια παιδιά εκεί και πήγαμε στο νοσοκομείο Παμμακάριστος που είναι κοντά. Μείναμε τρεισήμισι ώρες. Κάνανε ράμματα στον αδελφό μου γιατί του άνοιξε το δέρμα δίπλα από το μάτι. Στο νοσοκομείο ήρθαν αστυνομικοί, μας έδειξαν φωτογραφίες και μας είπαν να μην κάνουμε τίποτα. Την επόμενη μέρα, κάναμε καταγγελία στο Τμήμα Ρατσιστικής Βίας στην Αστυνομία.

Είμαι εργάτης σε εργαστήριο χρυσοχοΐας, όπως και ο αδελφός μου. Ζω στην Ελλάδα από το 2007 και έχω χαρτιά. Αυτά μας θυμίζουν ότι έκανε παλιά η Χρυσή Αυγή εδώ στις γειτονιές μας.»

Από την πλευρά της, η ΚΕΕΡΦΑ αναφέρει τα εξής με αφορμή την παραπάνω καταγγελία:

«Τον δρόμο για αυτές τις ρατσιστικές επιθέσεις των φασιστοειδών άνοιξε η ίδια η κυβέρνηση και η ανοιχτά χυδαία ρατσιστική στοχοποίηση των μεταναστών από τον Θ. Πλεύρη. Με τη Σιντική και την εξέγερση των μεταναστών στο στρατόπεδο του θανάτου να υπογραμμίζει, πόσο δολοφονική είναι η κυβέρνηση.

Οι μετανάστες από το Πακιστάν έχουν την «τιμητική» τους, αφού στο στόχαστρο είναι ο ίδιος ο πρόεδρος της Πακιστανικής Κοινότητας Ελλάδος η «Ενότητα», ο Τζαβέντ Ασλάμ. Με μανία, στοχεύει να απελάσει ένα άνθρωπο, που ζει στη χώρα εδώ και 30 χρόνια αφαιρώντας του το άσυλο. Αν και η αρμόδια επιτροπή απέρριψε το αίτημα του Πλεύρη για ανάκληση του ασύλου του, επιμένει και προσφεύγει δικαστικά κατά της απόφασης!

Το εχθρικό περιβάλλον για τους μετανάστες που χτίζει μια κυβέρνηση που έχει στα χέρια της το έγκλημα της Πύλου, της μαζικής δολοφονίας 600 προσφύγων στη Πύλο και τροφοδοτεί ξανά τους φασίστες να βγαίνουν σε νέες επιθέσεις. Βελόπουλος στη Βουλή, Λατινοπούλου στην Ευρωβουλή και ορφανά της Χρυσής Αυγής στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας χύνουν ρατσιστικό δηλητήριο σε βάρος ιδιαίτερα των Πακιστανών , ανοίγοντας την όρεξη στα φασιστοειδή να χτυπάνε. Η κυβέρνηση κάνει τα στραβά μάτια, όταν ο Κασιδιάρης ανοίγει γραφεία πίσω από το Δημαρχείο της Αθήνας και το Εθνικό Μέτωπο στους Αμπελοκήπους.

Άλλωστε στην ίδια περιοχή φασιστοειδή είχαν βάλει βόμβα σε χώρο θρησκευτικής λατρείας, θέτοντας σε κίνδυνο τις ζωές των πιστών που βρίσκονταν μέσα. Είχαν επιτεθεί σε μετανάστες ξανά στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα. Η ισλαμοφοβία μετατρέπεται σε βία στον δρόμο τώρα. Ώρα να τους σταματήσουμε!

Ο αντιφασιστικός Σεπτέμβρης είναι μπροστά μας και μας θυμίζει ότι 13 χρόνια μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα στις 18 Σεπτέμβρη έχουμε να συνεχίσουμε τη μάχη για να ξεριζώσουμε τους φασίστες από τις γειτονιές, πριν δολοφονήσουν ξανά και να συγκρουστούμε με την κυβέρνηση του ρατσισμού, του πολέμου και της φτώχειας, που τους ανοίγει τον δρόμο.

Θα βρεθούμε στη Πανελλαδική διαδήλωση στη ΔΕΘ, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, στις 6μμ, στο Άγαλμα Βενιζέλου μαζί με τα εργατικά συνδικάτα και θα δώσουμε την απάντηση και στα Πατήσια. Όπως και στις 18 Σεπτέμβρη στο Κερατσίνι».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Σοβαρές και παρατεταμένες αποδεικνύονται οι αποτυχίες στη διαχείριση της Δομής στη Σιντική Σερρών που οδήγησαν στην εξέγερση των κρατούμενων μεταναστών το περασμένο Σάββατο. Στις καταγγελίες μελών της τοπικής κοινωνίας, τοπικών πολιτικών, αστυνομικών, πυροσβεστών, αλληλέγγυων, αλλά και των ίδιων των μεταναστών, μέσα από επιστολή την οποία κοινοποίησαν στα μέσα ενημέρωσης την προηγούμενη εβδομάδα, προστίθενται τώρα μαρτυρίες ακόμα και για θάνατο κρατουμένου.

Συγκεκριμένα, μαρτυρίες που έφτασαν στο in, υπό τον όρο της διαφύλαξης της ανωνυμίας, κάνουν λόγο για τον 22χρονο Μ.Α., αφγανικής καταγωγής, που μεταφέρθηκε στη Σιντική από δομή του Έβρου μέσα στον Αύγουστο.

Ο νεαρός φαίνεται πως έχασε τις αισθήσεις του και διακομίσθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών, όπου έφυγε από τη ζωή ύστερα από σύντομη νοσηλεία.

Ο θάνατός του αποδόθηκε σε παθολογικά αίτια, αν και μαρτυρίες κρατουμένων στη Σιντική υποστηρίζουν πως η διακομιδή του στο νοσοκομείο καθυστέρησε πολύ, ενώ στο μεσοδιάστημα δεν του παρασχέθηκε ιατρική βοήθεια.

Ο ανεπιβεβαίωτος, μέχρι στιγμής, θάνατος του νεαρού υποστηρίζεται ότι αποτέλεσε και τη θρυαλλίδα για την πρόσφατη εξέγερση, με 23 από τους κρατούμενους μετανάστες να καταδικάζονται για τα επεισόδια. Το περιστατικό αποτελεί το πολλοστό τέτοιο συμβάν που σημειώνεται στη συγκεκριμένη δομή ως απότοκο των καταγγελλόμενων, αποτρόπαιων συνθηκών κράτησης.

«Ούτε τα γουρούνια»

Η δομή στο Κλειδί της Σιντικής Σερρών ξεκίνησε τη λειτουργία της στις αρχές του 2020, την περίοδο των γεγονότων του Έβρου, με τους πρόσφυγες και μετανάστες που ωθήθηκαν μαζικά από τις τουρκικές αρχές στα ελληνικά σύνορα. Για διάστημα περίπου ενός μήνα λειτούργησε ως κλειστή δομή, η οποία ακολούθως άνοιξε, ύστερα από καταγγελίες για τις συνθήκες κράτησης και από αιτήματα ανθρωπιστικών οργανώσεων, επιτρέποντας την είσοδο κλιμακίων του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης και της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες.

Η τοποθεσία εξαρχής επικρίθηκε ως ακατάλληλη για τη φιλοξενία ανθρώπων. Σε παλαιότερη συνέντευξή του στο σερραϊκό κανάλι Επιλογές, ο πρώην πρόεδρος του γειτονικού Προμαχώνα, Σπύρος Λεωνίδας, έλεγε χαρακτηριστικά ότι οι ντόπιοι «δεν έβαζαν ούτε τα γουρούνια» στο συγκεκριμένο σημείο, το οποίο βρίσκεται πάνω σε ρέμα, με αποτέλεσμα να είναι «ανυπόφορα» το κρύο και η ζέστη και να διατρέχει κίνδυνο πλημμύρας.

Τον κίνδυνο αυτών είχαν επισημάνει εξαρχής και οι ντόπιοι πυροσβέστες, ενώ όπως λένε στο in αυτόπτες μάρτυρες που έχουν επισκεφθεί τη δομή, τα οχήματα για να φτάσουν περνάνε μέσα από λακκούβες με νερό. Παράλληλα, η δομή αντιμετώπισε από την αρχή της προβλήματα υπερπληθυσμού και συνθηκών διαβίωσης για τους διαμένοντες, τα οποία όμως γινόντουσαν πιο διαχειρίσιμα λόγω της υποστήριξης από φορείς και εθελοντές που επισκέπτονταν την – ανοιχτή τότε – δομή.

Το καλοκαίρι του 2025, η Σιντική αποτέλεσε τόπο μεταγωγής των αυξημένων ροών προσφύγων και μεταναστών που κατέφθαναν στη Νότια Κρήτη και τη Γαύδο από τη Λιβύη. Η περαιτέρω συμφόρηση της δομής ξεκίνησε όταν με απόφαση του υπουργού Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνου Πλεύρη, αναστάλθηκε για τρεις μήνες, από τον Ιούλιο ως τον Οκτώβριο, η δυνατότητα να υποβάλλουν αίτημα ασύλου όσοι καταφθάνουν από τη Βόρεια Αφρική. Η Σιντική αποτέλεσε την προσωρινή διέξοδο για την πολιτική ηγεσία του υπουργείου απέναντι στην άρνηση των τοπικών κοινωνιών της Κρήτης για άνοιγμα δομής διοικητικής κράτησης κοντά στο σημείο άφιξης.

Παράλληλα, ύστερα από αίτημα του Δήμου Σιντικής και προκειμένου να κατευναστούν οι ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας για δημιουργία νέας δομής, η Σιντική μετατράπηκε σε κλειστή δομή, απαγορεύοντας στους κρατούμενους να εξέλθουν από αυτή και να επισκεφτούν τα παρακείμενα χωριά, αλλά και στους εθελοντές να έχουν πρόσβαση σε αυτή.

Η εκτεταμένη συμφόρηση και οι αντίξοες συνθήκες κλιμακώθηκαν με τη νέα συνθήκη λειτουργίας της δομής, η οποία ελάχιστα βελτιώθηκε όταν τον Οκτώβριο, με τη λήξη του τριμήνου moratorium στα αιτήματα ασύλου, οι υπηρεσίες κατακλύστηκαν από τα συσσωρευμένα αιτήματα που είχαν παγώσει.

Η αναπόφευκτη κλιμάκωση ήρθε στις 12 Νοεμβρίου, όταν σημειώθηκαν επεισόδια στη δομή, με 30 μετανάστες να οδηγούνται στο εδώλιο, να καταδικάζονται σε πρώτο βαθμό και να διανέμονται σε διάφορα σωφρονιστικά καταστήματα ανά τη χώρα. Οι ποινές μετριάστηκαν σημαντικά σε δεύτερο βαθμό, στην έφεση που εκδικάστηκε τον περασμένο Ιούνιο, αλλά όχι όλοι: για λόγους που δεν έχουν ακόμα διευκρινιστεί, οι μετανάστες που μεταφέρθηκαν στις φυλακές της Νιγρίτας Σερρών δεν κατέθεσαν αίτημα για έφεση, ενώ άλλοι κατέθεσαν το αίτημα εκπρόθεσμα, πράγμα που δημιουργεί την υποψία σε αλληλέγγυους, με τους οποίους συνομίλησε το in, ότι έλαβαν πλημμελή νομική συνδρομή ή διερμηνεία.

Βία και απόπειρες αυτοκτονίας

Δεν ήταν όμως μόνο οι αλληλέγγυοι και οι ανθρωπιστικές οργανώσεις που εξέφρασαν τις αντιρρήσεις τους για το νέο καθεστώς λειτουργίας της δομής. Οι ανοιχτές επιστολές της Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Σερρών προς τις ηγεσίες της ΕΛ.ΑΣ. και των υπουργείων Προστασίας του Πολίτη και Μετανάστευσης και Ασύλου κατά τη διάρκεια του περασμένου χρόνου, διαβάζονται και ως ένα ιστορικό των αποτυχιών στη διαχείριση της Σιντικής.

Από την αρχή της μετατροπής της δομής σε κλειστού τύπου, οι αστυνομικοί αναφέρθηκαν στις δομικές αδυναμίες στη φύλαξη του χώρου και επιβεβαιώθηκαν λίγες μόλις εβδομάδες αργότερα, τον Αύγουστο του 2025, με την πρώτη απόδραση έξι κρατουμένων. Ακολούθησαν τα επεισόδια του Νοεμβρίου και σειρά άλλων περιστατικών, ενώ σε μετέπειτα ανακοινώσεις τους, αναφέρονται σε περιστατικά βίας και απόπειρες αυτοκτονίας.

Τις ελλείψεις και τα προβλήματα στη δομή είχαν την ευκαιρία να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι όχι μόνο οι ελάχιστες πιστοποιημένες οργανώσεις που εξακολούθησαν να έχουν πρόσβαση στη δομή μετά τη μετατροπή της, αλλά και οι αλληλέγγυοι και οι μάρτυρες που παρέστησαν στον πρώτο βαθμό της δίκης τον Νοέμβριο, όπου, όπως λένε στο in, είδαν τους κατηγορούμενους να καταφθάνουν με σκισμένα μακό και σαγιονάρες μέσα στο κρύο – τα ίδια ρούχα με τα οποία είχαν φτάσει στις ελληνικές ακτές το καλοκαίρι.

Καταγγελίες για βασανιστήρια

Σε εκδήλωση που πραγματοποίησε τον Αύγουστο του 2026 στο Φεστιβάλ του χωριού Κρουσοβίτης, η Ανοιχτή Αντιρατσιστική Συνέλευση «Μαχαλάς» από τη Θεσσαλονίκη, η οποία βρέθηκε στο εφετείο του Ιουνίου, μετέφερε ότι στις καταθέσεις τους οι μετανάστες υποστήριξαν ότι στη δομή υπέστησαν βασανιστήρια και ότι στις 12 Νοεμβρίου, όταν η επιτροπή των διαμαρτυρόμενων ρώτησε τον διοικητή της δομής πότε θα μπορέσουν να φύγουν, έλαβαν την απάντηση «όταν το πει ο υπουργός».

Κι αν δεν υπάρχει κάποιος τρόπος προς το παρόν να πιστοποιηθούν αυτές οι καταθέσεις, στις αρχές Ιουλίου του 2026, λίγες μόλις ημέρες μετά την ολοκλήρωση της έφεσης, η περιφερειακή σύμβουλος της παράταξης «ΑΛΛΑΓΗ στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας», Μαρία Παπαδημητρίου, απεύθυνε ερώτηση στη συνεδρίαση λογοδοσίας του Περιφερειακού Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας για τις συνθήκες στη Σιντική, με τη συνδρομή μαρτύρων που είχαν πραγματοποιήσει αυτοψίες στο έδαφος της δομής.

Στην ερώτηση, έκανε λόγο για απαράδεκτες υγειονομικές συνθήκες, πλημμυρικά φαινόμενα και ανεπαρκή αερισμό, στέρηση βασικών αγαθών, «κακή και ελλιπή διατροφή», εμπόδια στην επικοινωνία από τη διοίκηση και «ελλιπέστατη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη».

Το ζήτημα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης απασχόλησε και την πρώην βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ και συνταξιούχο γυναικολόγο, Αφροδίτη Σταμπουλή, η οποία πραγματοποίησε επίσκεψη στη δομή εκείνες τις ημέρες και, όπως λέει στο in, αφού διαπίστωσε ότι υπήρχαν σημάδια στους κρατούμενους από παράσιτα και ψώρα, ζήτησε να συνομιλήσει με τον γιατρό της δομής και έλαβε την απάντηση ότι κάτι τέτοιο θα απαιτούσε «ειδική άδεια».

Ας σημειωθεί ότι σε πλήθος καταγγελιών και ρεπορτάζ για τη Σιντική, έχει υποστηριχθεί ότι δεν υπάρχει γιατρός στη δομή, τουλάχιστον σε καθημερινή βάση.

Ένα «πρότυπο» κόστους 5 εκ. ευρώ

Από την πλευρά του, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, μιλώντας τη Δευτέρα στο Open, χαρακτήρισε τη Σιντική «πρότυπο» που είχε σκοπό να λειτουργήσει ως παράγοντας μείωσης ροών και αύξησης επιστροφών. «Αυτή είναι η πραγματικότητα των ανθρώπων που πρέπει να γυρίσουν» δήλωσε ο υπουργός, υποστηρίζοντας ότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί μεγάλος αριθμός επιστροφών Αιγυπτίων, ενώ αναμένονται και οι πτήσεις επιστροφής για υπηκόους Μπαγκλαντές που αποτελούν των κύριο κορμό των διαμένοντων.

Σε τοποθέτησή του στο X μία μέρα αργότερα, δε, με την οποία απευθυνόταν στους μετανάστες της Σιντικής, ο υπουργός έγραφε: «το άσυλο σας απορρίφθηκε και εάν δεν θέλετε να είστε σε κράτηση απλά γυρίστε πίσω στη χώρα σας που δεν κινδυνεύετε, δεν βρίσκεται σε πόλεμο και επομένως δεν δικαιούστε να μείνετε εδώ. Εάν δε συνεργαστείτε για την επιστροφή σας θα παραμείνετε σε κράτηση μέχρι να απελαθείτε αναγκαστικά.»

 

Ιδιαίτερη απορία γεννά η εξής αποστροφή του υπουργού στην ανάρτησή του: «Εάν δε συνεργαστείτε για την επιστροφή σας θα παραμείνετε σε κράτηση μέχρι να απελαθείτε αναγκαστικά» Και αυτό διότι έχει πολλάκις αναφερθεί στις επιτυχίες του δόγματος «φυλακή ή επιστροφή» για όσους βρίσκονται στη χώρα χωρίς χαρτιά.

Ακόμα μεγαλύτερη απορία γεννά όμως το γεγονός ότι η Σιντική, μαζί με την κλειστή δομή της Μαλακάσας, οι δύο δηλαδή δομές που άνοιξε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, έχουν βρεθεί στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ως θηριωδώς υπερκοστολογημένες. Συγκεκριμένα, οι συνθήκες που περιγράφονται στη Σιντική φαίνεται να έχουν κοστίσει στα δημόσια κονδύλια 3,6 εκ. ευρώ και άλλα 1,7 εκ. για επέκταση της κατασκευής.

Πηγή: in,gr

Η ΜΚΟ SOS Méditerranée καταγγέλλει την «εντατικοποίηση των απειλών» στην κεντρική Μεσόγειο, κάνοντας λόγο για «ολοένα και πιο βίαιες» αναχαιτίσεις σκαφών που μεταφέρουν μετανάστες, αλλά και για καταδιώξεις πλοίων διάσωσης, τις οποίες αποδίδει σε «λιβυκούς παράγοντες» και «ένοπλες ομάδες».

Η οργάνωση, η οποία συμμετέχει εδώ και μία δεκαετία σε επιχειρήσεις διάσωσης στη θάλασσα, εκτιμά ότι «αυτό το ολοένα και πιο εχθρικό επιχειρησιακό περιβάλλον στην κεντρική Μεσόγειο δεν θα μπορούσε να έχει διατηρηθεί χωρίς τη διεύρυνση της ευρωπαϊκής συνεργασίας με λιβυκούς παράγοντες στο πλαίσιο της αποτροπής της μετανάστευσης».

Αναφερόμενη σε «ένα νέο και ανησυχητικό φαινόμενο», η SOS Méditerranée κατέγραψε τουλάχιστον επτά περιστατικά μεταξύ Ιουνίου και Ιουλίου, κατά τα οποία πλοία «που συνδέονται με λιβυκούς παράγοντες» -ορισμένα από αυτά «χωρίς διακριτικά στοιχεία»- πλησίασαν «με μεγάλη ταχύτητα» διασωστικά πλοία ή τα ακολούθησαν επί ώρες. Σύμφωνα με την οργάνωση, οι «καταδιώξεις» αυτές συνεχίστηκαν ακόμη και σε διεθνή ύδατα.

Παράλληλα, η ΜΚΟ επισημαίνει «σημαντική αύξηση της παρουσίας μη αναγνωρισμένων ταχύπλοων σκαφών, τα οποία συνδέονται με διάφορες ένοπλες ομάδες στη Λιβύη».

Το «Ocean Viking» στο στόχαστρο επίθεσης

«Τα σκάφη αυτά έχουν παρατηρηθεί να πραγματοποιούν βίαιες αναχαιτίσεις, μεταξύ άλλων εμβολίζοντας σκόπιμα σκάφη που μεταφέρουν ανθρώπους σε κίνδυνο και πραγματοποιώντας ελιγμούς που θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο», συνεχίζει η SOS Méditerranée.

Πριν από έναν χρόνο, ενώ βρισκόταν σε διεθνή ύδατα, το πλοίο της οργάνωσης, Ocean Viking, έγινε στόχος επίθεσης που αποδόθηκε στη λιβυκή ακτοφυλακή, χωρίς να υπάρξουν τραυματισμοί.

Δύο άνδρες που επέβαιναν σε περιπολικό σκάφος άνοιξαν πυρ, εκθέτοντας το πλήρωμα και 87 διασωθέντες σε «αδιάκοπους πυροβολισμούς για τουλάχιστον είκοσι λεπτά». Σύμφωνα με την οργάνωση, έπεσαν «περισσότερες από 100 σφαίρες».

Έναν χρόνο αργότερα, παρά τις δικαστικές διαδικασίες που έχουν κινηθεί στην Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, «οι ευρωπαϊκές και εθνικές αρχές παραμένουν σιωπηλές» και «οι υπεύθυνοι για την επίθεση δεν έχουν ταυτοποιηθεί», καταγγέλλει η SOS Méditerranée.

Η οργάνωση επαναλαμβάνει το αίτημά της για «πλήρη και ανεξάρτητη έρευνα, προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες για την επίθεση».

Τον Αύγουστο, ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των μεταναστών που χάνουν τη ζωή τους στην κεντρική Μεσόγειο έχει αυξηθεί σημαντικά, την ώρα που ο αριθμός των ανθρώπων που επιχειρούν να περάσουν τη συγκεκριμένη διαδρομή μειώνεται, ως αποτέλεσμα των αυστηρότερων ευρωπαϊκών πολιτικών για τη μετανάστευση.

Εντεκα πτώματα εντοπίστηκαν στη Μεσόγειο, στα ανοικτά των ακτών της Λιβύης, από αεροσκάφος με το οποίο αναζητούνται πλεούμενα με μετανάστες σε κίνδυνο, ανακοίνωσε χθες Παρασκευή η μη κυβερνητική οργάνωση SOS Méditerranée.

Το πλήρωμα του αεροσκάφους, τύπου Albatross, είδε κάποια από τα πτώματα να φορούν ρούχα, και κάποια άλλα κράταγαν ακόμα σαμπρέλες ελαστικών, όλα βρίσκονταν σε στάδιο προχωρημένης αποσύνθεσης, σημείωσε η ΜΚΟ.

Η SOS Méditerranée εκτελεί πτήσεις με αυτό το αεροσκάφος σε συνεργασία με την οργάνωση Humanitarian Pilots Initiative (HPI).

Η ιταλική ακτοφυλακή περιορίστηκε να επιβεβαιώσει ότι ενημερώθηκε από ΜΚΟ χθες το πρωί πως εντοπίστηκαν 11 πτώματα περίπου 57 ναυτικά μίλια (106 χιλιόμετρα) ανοικτά από τη λιβυκή πόλη Ζουάρα, σε κατάσταση προχωρημένης αποσύνθεσης. Πρόσθεσε ότι ο τομέα όπου εντοπίστηκαν ανήκει στην περιοχή ευθύνης της λιβυκής ακτοφυλακής και ότι διαβίβασε αμέσως την πληροφορία στις αρμόδιες αρχές.

Δεν είναι σαφές αν υπήρξε οποιαδήποτε ενέργεια από λιβυκής πλευράς.

Είναι μάλλον ασυνήθιστο οι ιταλικές αρχές να αναφέρονται καν σε ειδοποιήσεις αυτής της φύσης.

Η SOS Méditerranée τόνισε πως «αν και οι συνθήκες και το πότε έγινε το ναυάγιο» που οδήγησε στους θανάτους δεν έχουν ξεκαθαρίσει, το μακάβριο εύρημα υπενθυμίζει με πολύ σκληρό τρόπο «τις ανθρώπινες συνέπειες των θανάσιμων πολιτικών» της ΕΕ, που όπως το βλέπει η οργάνωση χαρακτηρίζονται από «αδιαφορία και αποτροπή με κάθε κόστος».

Η θαλάσσια μεταναστευτική οδός της κεντρικής Μεσογείου χαρακτηρίζεται η πιο επικίνδυνη στον πλανήτη. Σύμφωνα με δεδομένα του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (ΔΟΜ), που ανήκει στο σύστημα του ΟΗΕ, τουλάχιστον 872 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους ή κηρύχτηκαν αγνοούμενοι ως τώρα φέτος.

Δύο ιστορίες από τον πρώτο μήνα εφαρμογής του Νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση φέρνει στο φως η οργάνωση RSA (Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο), καταγγέλλοντας αυθαίρετες κρατήσεις και ποινικοποίηση των ανθρώπων που ζητούν διεθνή προστασία.

Για να αναδείξει την αδικία και την σκληρότητα του Νέου Συμφώνου η οργάνωση περιγράφει δύο χαρακτηριστικές ιστορίες. Η μία αφορά τη σύλληψη μητέρας με τα δύο ανήλικα παιδιά της, παρότι ζήτησαν άσυλο, και η άλλη, αφορά την κράτηση εγκύου γυναίκας με τον σύντροφό της για σχεδόν έναν μήνα χωρίς καταγραφή των αιτημάτων τους.

«Ζητούμε τη διασφάλιση των εγγυήσεων ασύλου με πρωταρχική την εξασφάλιση της πρόσβασης στο άσυλο, τον τερματισμό της κράτησης των αιτούντων/ουσών άσυλο και την τήρηση του δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ζητούμε τον σεβασμό, χωρίς διακρίσεις, των δικαιωμάτων στη ζωή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, όπως αυτά κατοχυρώνονται από το διεθνές δίκαιο και το Σύνταγμα, τα οποία παρανόμως καταστρατηγεί το Νέο Σύμφωνο και ο εφαρμοστικός του νόμος», επισημαίνει η RSA.

Ολόκληρο το κείμενο της RSA

«Ποινικοποίηση της αίτησης ασύλου: Αυθαίρετη σύλληψη, κράτηση και ποινικοποίηση προσφύγων, κατάρρευση διαδικασιών, αναστολή καταγραφών αιτημάτων ασύλου σήμανε ο πρώτος μήνας της εφαρμογής του Νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο.

Άνθρωποι που έφτασαν στη χώρα από τις 12 Ιουνίου, πρώτη μέρα εφαρμογής του Νέου Συμφώνου, και υπάγονται στο νέο νομικό πλαίσιο, παραμένουν ακατάγραφοι, κρατούμενοι, ενώ άλλοι συλλαμβάνονται αυθαίρετα, διώκονται ποινικά και κρατούνται ενώ ζητούν άσυλο. Αυτά συμβαίνουν ενώ οι αρμόδιες Υπηρεσίες του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου έχουν “παγώσει” τις ήδη προβληματικές διαδικασίες καταγραφής αιτημάτων ασύλου.

Οι άμεσες συνέπειες της ολίσθησης αυτής αποτυπώνονται σε δύο χαρακτηριστικές υποθέσεις που εκπροσωπούμε ως RSA (Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο) στα νησιά του Αιγαίου και στην ενδοχώρα:

Η Σάρα* είναι μόνη μητέρα με δύο μικρά παιδιά (6 και 8 χρονών). Η οικογένεια έφτασε στην Αττική και προσπάθησε να κλείσει ραντεβού μέσω της προβλεπόμενης ηλεκτρονικής πλατφόρμας για καταγραφή στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΚΥΤ) Μαλακάσας στις 6 Ιουλίου 2026, με σκοπό να ζητήσει άσυλο και να επανενωθεί με τον πατέρα των παιδιών σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Δεν της δόθηκε ραντεβού, καθώς η πλατφόρμα είναι εκτός λειτουργίας από τις 12 Ιουνίου. Την επομένη, εμφανίστηκαν στο ΚΥΤ Μαλακάσας και ζήτησαν προστασία, όμως το ΚΥΤ τους απαγόρευσε την είσοδο και κάλεσε την Αστυνομία. Η Σάρα* και τα παιδιά της, παρότι αιτούσα και αιτούντα άσυλο και μάλιστα ενώπιον των αρμόδιων αρχών, συνελήφθησαν, ενώπιον αρμόδιων υπαλλήλων του ΚΥΤ, κρατήθηκαν σε απάνθρωπες συνθήκες σε αστυνομικό τμήμα – με το μικρό παιδί άρρωστο και διακομισθέν στο κρατητήριο από Νοσοκομείο – και παραπέμφθηκαν σε εισαγγελέα για να δικαστούν για «παράνομη παραμονή», η οποία από τον Σεπτέμβριο του 2025 ποινικοποιείται και τιμωρείται με διετή φυλάκιση χωρίς αναστολή. Στη συνέχεια, η οικογένεια τέθηκε υπό κράτηση στο ΠΡΟΚΕΚΑ Αμυγδαλέζας και εκδόθηκε απόφαση απέλασης σε βάρος τους, παρότι είχαν ήδη ζητήσει άσυλο και παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις μας προς όλες τις εμπλεκόμενες αρχές. Για την περίπτωση της Σάρα* κατατέθηκε αναφορά στην Υπηρεσία Υποδοχής και Ταυτοποίησης (ΥπΥΤ) και στον Συνήγορο του Πολίτη, καθώς και προσφυγή κατά της απόφασης επιστροφής. Δύο μέρες μετά την προσφυγή, η οικογένεια μεταφέρθηκε από την Αστυνομία στο ΚΥΤ Μαλακάσας.

Η Μαριάννα Τζεφεράκου, δικηγόρος στην RSA, δήλωσε για την υπόθεση: “Η ρητή άρνηση της Διεύθυνσης του ΚΥΤ Μαλακάσας να καταγράψει μια αιτούσα και τα παιδιά της και η μετέπειτα κλήση των αστυνομικών αρχών από το ΚΥΤ Μαλακάσας που οδήγησαν στη σύλληψη τους για το ποινικό αδίκημα της παράνομης παραμονής και στην έκδοση διοικητικής απόφασης επιστροφής και κράτησής τους από τις αστυνομικές αρχές -υπό άθλιες μάλιστα συνθήκες- συνιστά παράνομη μεταχείριση που παραβιάζει κατάφωρα την ελληνική, ενωσιακή και διεθνή νομοθεσία, θέτει σε κίνδυνο ανθρώπους και προσβάλλει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό. Η εγκατάσταση τέτοιων πρακτικών, αλλά και η καταστρατήγηση αδιαμφισβήτητων δικαιωμάτων του ανθρώπου ενόψει και της εφαρμογής του Νέου Συμφώνου, είναι παράνομες και δεν είναι ανεκτές σε μια δημοκρατική πολιτεία”.

Η Λόρα*, γυναίκα σε προχωρημένη κύηση, έφτασε με τον σύντροφό της Τζέιμς* στη Λέσβο στις 12 Ιουνίου 2026. Μεταφέρθηκαν από τις αρχές στην Κλειστή Ελεγχόμενη Δομή (ΚΕΔ) Λέσβου για να υπαχθούν σε διαδικασίες «ελέγχου διαλογής» και ασύλου. Παρέμειναν κρατούμενοι και ακατάγραφοι εκεί για διάστημα σχεδόν ενός μήνα, χωρίς κανένα έγγραφο, καμία ενημέρωση για το καθεστώς τους. Στα σχετικά ερωτήματα που υποβάλαμε στην ΥπΥΤ για την κατάσταση τους δεν λάβαμε απάντηση, ενώ το ζευγάρι παρέμεινε χωρίς δυνατότητα εξόδου από το καμπ. Στις 9 Ιουλίου 2026, καταθέσαμε αντιρρήσεις στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Μυτιλήνης για να σταματήσει η αυθαίρετη κράτησή τους. Μία μέρα μετά, και αφού ενημερώθηκε η Διοίκηση για τις αντιρρήσεις και προτού εκδοθεί η απόφαση του δικαστηρίου, το ζευγάρι καταγράφηκε και έλαβε δελτία αιτούντων άσυλο.

Τα ζητήματα που θέτουμε εδώ, με αφορμή τις παραπάνω δύο υποθέσεις, έχουν τεθεί υπόψη των ελληνικών αρχών και των θεσμών Ευρωπαϊκής Ένωσης ήδη από τις αρχές Ιουλίου 2026, χωρίς ανταπόκριση. Η RSA έχει εκφράσει την αντίθεση της στο Νέο Σύμφωνο και τις έντονες επιφυλάξεις της για τον εφαρμοστικό νόμο επισημαίνοντας ότι παραβιάζει διεθνείς συμβάσεις για τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα. Ζητούμε τη διασφάλιση των εγγυήσεων ασύλου με πρωταρχική την εξασφάλιση της πρόσβασης στο άσυλο, τον τερματισμό της κράτησης των αιτούντων/ουσών άσυλο και την τήρηση του δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ζητούμε τον σεβασμό, χωρίς διακρίσεις, των δικαιωμάτων στη ζωή, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου, όπως αυτά κατοχυρώνονται από το διεθνές δίκαιο και το Σύνταγμα, τα οποία παρανόμως καταστρατηγεί το Νέο Σύμφωνο και ο εφαρμοστικός του νόμος».

Τουλάχιστον 50 θάνατοι σε κέντρα κράτησης της αμερικανικής υπηρεσίας μετανάστευσης (ICE) έχουν καταγραφεί από την αρχή του 2025, μετά την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία, προκαλώντας σοβαρά ερωτήματα για τις συνθήκες διαβίωσης και την ιατρική περίθαλψη των κρατουμένων.

Σύμφωνα με ανάλυση του Reuters βάσει στοιχείων της ICE, από το 2009 έως το 2024 καταγραφόταν ετησίως ένας θάνατος ανά 3.848 κρατούμενους. Το ποσοστό αυτό έχει υπερδιπλασιαστεί μετά την επιστροφή Τραμπ, φτάνοντας τον έναν θάνατο ανά 1.630 άτομα, σύμφωνα με προκαταρκτικά στοιχεία έως τις αρχές Ιουνίου 2026.

Ο πληθυσμός των κέντρων κράτησης εκτοξεύτηκε από περίπου 40.000 όταν ανέλαβε ο Τραμπ, σε σχεδόν 70.000 τον Ιανουάριο του 2026, κατά τη διάρκεια της μεγάλης επιχείρησης εντοπισμού παράτυπων μεταναστών στη Μινεάπολη, προτού υποχωρήσει στις περίπου 57.000 στις αρχές Ιουνίου.

Μεταξύ των θυμάτων περιλαμβάνονται:

• Ένας άνδρας από το Βιετνάμ με καρδιολογικά προβλήματα, που κατέρρευσε στη φυλακή «Speedway Slammer» στην Ιντιάνα.
• Ένας Κινέζος κρατούμενος που βρέθηκε νεκρός στα ντους κέντρου κράτησης στην Πενσιλβάνια, αφού είχε εκδηλώσει αυτοκαταστροφική συμπεριφορά.
• Ένας άνδρας από την Ονδούρα που πέθανε στο κελί του στη Νέα Υόρκη από στερητικό σύνδρομο.

Συνολικά, 21 από τους 50 θανάτους σημειώθηκαν αφού ο κρατούμενος είχε χάσει τις αισθήσεις του ή είχε ήδη πεθάνει, γεγονός που υποδηλώνει έλλειψη έγκαιρης εποπτείας. Σε αυτές τις περιπτώσεις περιλαμβάνονται 10 αυτοκτονίες.

Τρεις ειδικοί σε θανάτους υπό κράτηση, που εξέτασαν τα δεδομένα για λογαριασμό του Reuters, εξέφρασαν ανησυχία για την ποιότητα της ιατρικής φροντίδας. Ο γιατρός Σανζάι Μπάσου (Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο) τόνισε ότι οι αυτοκτονίες και οι απώλειες αισθήσεων αντανακλούν έλλειψη εποπτείας της σωματικής και ψυχικής υγείας.

Οι 16 θάνατοι από ανακοπές και καρδιαγγειακά προβλήματα δείχνουν, σύμφωνα με τους ειδικούς, πιθανά προβλήματα στους αρχικούς ιατρικούς ελέγχους και στη διαχείριση χρόνιων παθήσεων.

Η Σανέλ Ντίαζ (Πανεπιστήμιο Κολούμπια) σημείωσε ότι η ICE έθεσε υπό κράτηση άτομα με ευάλωτη υγεία, με αποτέλεσμα «κατακόρυφη άνοδο σε θανάτους που θα μπορούσαν να αποφευχθούν». Όπως είπε, τουλάχιστον δύο από τους νεκρούς έπασχαν από άνοια και δεν αποτελούσαν κίνδυνο για το κοινό. «Το σύστημα δεν έχει σχεδιαστεί για τη διαχείριση χρόνιων παθήσεων», κατέληξε.

Η εκπρόσωπος του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας, Λόρεν Μπις, δήλωσε ότι η ICE παρέχει «ολοκληρωμένη ιατρική φροντίδα από τη στιγμή που τα άτομα φτάνουν στα κέντρα κράτησης και καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής τους», τονίζοντας ότι η κυβέρνηση δεσμεύεται να διασφαλίζει «ένα ασφαλές, προστατευμένο και ανθρώπινο περιβάλλον» κράτησης.

Στα τέλη του 2025 υπήρχαν στον κόσμο 117,8 εκατ. αναγκαστικά εκτοπισμένοι λόγω πολέμου και άλλων μορφών βίας, ένας αριθμός που αν και παρουσιάζει μείωση για πρώτη φορά εδώ και μία δεκαετία, όπως ανακοίνωσε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες (UNHCR), παραμένει πολύ υψηλός.  

«Στα τέλη 2025 ο αριθμός των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να φύγουν για να γλυτώσουν από τις διώξεις, τις συγκρούσεις, τη βία, τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή επεισόδια που διατάραξαν σοβαρά τη δημόσια τάξη (…) μειώθηκε στα 117,8 εκατομμύρια», ανακοίνωσε η UNHCR.

Σύμφωνα με την υπηρεσία του ΟΗΕ, αυτή είναι η πρώτη μείωση εδώ και μια δεκαετία, με 5,4 εκατομμύρια λιγότερους εκτοπισμένους σε σύγκριση με το τέλος του 2024. Από αυτούς το 58% ήταν εσωτερικά εκτοπισμένοι.

«Αυτή η εξέλιξη εξηγείται από τη μεγάλη αύξηση των επιστροφών προσφύγων και εσωτερικά εκτοπισμένων σε χώρες όπου εκτυλίσσονται κάποιες από τις μεγαλύτερες κρίσεις εκτοπισμού παγκοσμίως, κυρίως στο Αφγανιστάν, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Σουδάν και τη Συρία», πρόσθεσε η UNHCR.

«Πολλές από αυτές τις επιστροφές δεν έγιναν σε συνθήκες ασφάλειας και σταθερότητας, αλλά υπό διάφορες μορφές πίεσης και προς χώρες όπου επιμένει η ανασφάλεια, όπου οι υποδομές έχουν υποστεί ζημιές και όπου η πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και οικονομικές ευκαιρίες παραμένει πολύ περιορισμένη», προειδοποίησε ο Ύπατος Αρμοστής για τους Πρόσφυγες Μπαρχάμ Σαλίχ.

Φερόμενοι ως παράτυποι μετανάστες και Αφγανοί πρόσφυγες κάθονται μέσα σε ένα όχημα μετά τη σύλληψή τους, κατά τη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης έρευνας μετά τις διασυνοριακές συγκρούσεις μεταξύ Πακιστάν και Αφγανιστάν, στην Πεσαβάρ του Πακιστάν, την 1η Μαρτίου 2026. EPA/ARSHAD ARBAB

Σουδάν και Ουκρανία

Σε ό,τι αφορά τους αιτούντες άσυλο, ο αριθμός νέων ατομικών αιτήσεων ξεπέρασε τον αριθμό των αποφάσεων που εκδόθηκαν, με αποτέλεσμα αύξηση κατά 645.300 στον αριθμό των μεταναστών που αναμένουν απόφαση, ανεβάζοντας το παγκόσμιο σύνολο σε σχεδόν 9 εκατομμύρια.

«Οι αιτούντες άσυλο πρέπει να έχουν πρόσβαση σε δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες που θα επιτρέπουν να εξεταστεί το αίτημά τους για παροχή προστασίας. Οι άνθρωποι που φεύγουν για να γλιτώσουν από συγκρούσεις, διώξεις και βία θα πρέπει να διαθέτουν αποτελεσματικές οδούς για να αναζητούν καταφύγιο», τόνισε ο Σαλίμ.

Η UNHCR εκτιμά σε 4,5 εκατομμύρια τον αριθμό των απάτριδων σε όλο τον κόσμο στα τέλη του 2025, αύξηση 3% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, μόνο το 2025 σχεδόν 5,4 εκατ. άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους και να αναζητήσουν αλλού καταφύγιο, συχνότερα σε γειτονικά κράτη. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονται από οκτώ χώρες: το Σουδάν (952.700), την Ουκρανία (788.100), τη Βενεζουέλα (455.300), το Νότιο Σουδάν (232.800), την Μπουρκίνα Φάσο (221.300), το Αφγανιστάν (191.400), το Μαλί (177.200) και τη Μιανμάρ (165.4000).

Εξάλλου το 2025 περισσότεροι από 14,7 εκατομμύρια άνθρωποι — ο δεύτερος μεγαλύτερος αριθμός από το 1965– επέστρεψαν στις χώρες τους, με το 92% αυτών να επιστρέφουν σε έξι χώρες: τη ΛΔ Κονγκό (3,6 εκατ.), το Σουδάν (3,6 εκατ.), τη Συρία (3,3 εκατ.), το Αφγανιστάν (2 εκατ.), την Ουκρανία (718.000) και τη Μιανμάρ (415.200).

 

Σκηνές που στεγάζουν πρόσφυγες από το γειτονικό Βόρειο και Νότιο Κίβου στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό φαίνονται στον καταυλισμό προσφύγων Μπουσούμα υπό την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, στην περιοχή Ρουγιγκί, στην επαρχία Μπουχουμούζα στο Μπουρούντι, στις 21 Ιανουαρίου 2026. EPA/BERTHIER MUGIRANEZA

 

Οι επιπτώσεις των κρίσεων

Στις αρχές του 2026 πολλές κρίσεις επηρέασαν τις παγκόσμιες τάσεις αναγκαστικού εκτοπισμού, όπως αυτή στον Λίβανο με 1 εκατομμύριο εσωτερικά εκτοπισμένους ή στο Ιράν (3,2 εκατ.).

Αυτές οι συγκρούσεις προκάλεσαν επίσης αύξηση των επιστροφών προσφύγων και μεταναστών στις χώρες καταγωγής τους, παρά τις δύσκολες συνθήκες που εξακολουθούν να επικρατούν εκεί. Έτσι στα μέσα Μαΐου περίπου 549.800 Σύροι και 678.50 Αφγανοί επέστρεψαν στις χώρες τους, κυρίως λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης ασφαλείας στα κράτη όπου είχαν αναζητήσει καταφύγιο, κυρίως τον Λίβανο και το Ιράν.

Ο Σαλίχ δήλωσε ότι στόχος του είναι να μειώσει κατά περισσότερο από το ήμισυ τον αριθμό των προσφύγων στη διάρκεια της επόμενης δεκαετίας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η ιδέα είναι να δημιουργηθούν περισσότερες ευκαιρίες για εθελοντική επιστροφή, για μετεγκατάσταση και ανθρωπιστικές βίζες, περνώντας από την παραδοσιακή ανθρωπιστική υποστήριξη σε άλλες προσεγγίσεις που θα ευνοούν την οικονομική ανεξαρτησία των προσφύγων.

«Πρέπει να κάνουμε τα κράτη μέλη, τα διάφορα ενδιαφερόμενα μέρη και τις χώρες υποδοχής να καταλάβουν ότι πέρα από την άμεση βοήθεια, υπάρχει ένας δρόμος προς μια πιο βιώσιμη κατάσταση», εξήγησε ο Σαλίχ.

Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, ο αριθμός των βίαια εκτοπισμένων παγκοσμίως παρέμεινε σε γενικές γραμμές σταθερός στα τέλη Απριλίου 2026 σε σύγκριση με το τέλος του 2025, σε περίπου 117 έως 118 εκατομμύρια.

Χωρίς ιθαγένεια

Την ίδια ώρα, εκτιμάται πως 4,5 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν χωρίς ιθαγένεια, 3% περισσότεροι από ό,τι ένα χρόνο νωρίτερα. Οι άνθρωποι χωρίς ιθαγένεια είναι άτομα που δεν αναγνωρίζονται ως υπήκοοι από καμία χώρα. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία, στον συγκεκριμένο αριθμό συμπεριλαμβάνονται επίσης άτομα απροσδιόριστης εθνικότητας, που δεν έχουν απόδειξη ιθαγένειας ή έχουν δεσμούς με πολλά κράτη ή αντιμετωπίζονται από τη χώρα διαμονής ως άτομα με πιθανές αξιώσεις ιθαγένειας αλλού.

Τα δεδομένα προέρχονται από 100 χώρες (μία λιγότερη από ό,τι το 2024), βασισμένα σε πληροφορίες που παρέχονται από κυβερνήσεις, καθώς και σε ποσοτικές και ποιοτικές μελέτες που διεξήγαγε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και οι συνεργάτες της. Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο πως ο πραγματικός αριθμός των ανθρώπων χωρίς ιθαγένεια είναι πολύ υψηλότερος, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό χωρών (94 από τις 194) δεν αναφέρει καν στοιχεία.

Οι Ροχίνγκια αποτελούν το 41% ​​του αναφερόμενου παγκόσμιου πληθυσμού χωρίς πατρίδα, αντιπροσωπεύοντας περίπου 1,8 εκατομμύριο άτομα μέχρι το τέλος του 2025. Από τον συγκεκριμένο πληθυσμό, εκτιμάται ότι το 84% εκτοπίστηκε βίαια, ενώ 1,2 εκατομμύριαμ φιλοξενούνται ως πρόσφυγες στο Μπαγκλαντές.

Σημειώνεται πως οι Ροχίνγκια έχουν υποστεί δεκαετίες διώξεων και διακρίσεων, οι οποίες εκτροχιάστηκαν τον Αύγουστο του 2017 μετά από ένα μεγάλης κλίμακας ξέσπασμα βίας, στην πολιτεία Ρακίν της Μιανμάρ. Το κράτος της Μιανμάρ τούς αφαίρεσε μάλιστα την ιθαγένεια με νόμο το 1982, με αποτέλεσμα, έκτοτε να μην έχουν δικαίωμα ψήφου και να ζουν σε καθεστώς Apartheid.

Λόγω της συνεχιζόμενης σύγκρουσης στη Μιανμάρ, πολλοί αναγκάστηκαν να καταφύγουν στο Μπαγκλαντές. Ροχίνγκια αναφέρθηκαν επίσης στη Μαλαισία (125.500), την Ινδία (22.700) και την Ινδονησία (2.600) στο τέλος του 2025, την ίδια ώρα που εντός της Μιανμάρ καταγράφηκαν περίπου 225.200 εσωτερικά εκτοπισμένοι.

Περίπου 7 στους 10 από τον παγκοσμίως αναφερόμενο πληθυσμό χωρίς ιθαγένεια διαμένουν σε μόλις τέσσερις χώρες: Μπαγκλαντές, Ακτή Ελεφαντοστού, Ταϊλάνδη και Μιανμάρ, ενώ οι μεγαλύτεροι μη εκτοπισμένοι ανιθαγενείς πληθυσμοί καταγράφηκαν στην Ακτή Ελεφαντοστού (931.000) και την Ταϊλάνδη (610.300).

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ και ΟΗΕ

Ενα σοκαριστικό έγκλημα σημειώθηκε στην Ιταλία, καθώς τέσσερις μετανάστες κάηκαν ζωντανοί μέσα σε αυτοκίνητο σε πρατήριο καυσίμων στην Καλαβρία.

Το θέμα έχει συγκλονίσει τη γειτονική χώρα και έχει φέρει ξανά στην επικαιρότητα το μείζον θέμα της εκμετάλλευσης των εργατών γης, μεταδίδει ο Guardian.

Η επίθεση καταγράφηκε από κάμερα ασφαλείας στο πρατήριο στην πόλη Αμεντολάρα, κοντά στην Κοζέντσα. Δύο Πακιστανοί υπήκοοι συνελήφθησαν με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με επιβαρυντικές περιστάσεις, σύμφωνα με τον εισαγγελέα Αλεσάντρο Ντ’ Αλέσιο.

Το βίντεο, που μεταδόθηκε από το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Rai και άλλα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, φαίνεται να δείχνει τους υπόπτους να ρίχνουν υγρό στο πίσω μέρος του οχήματος ενώ αυτό ήταν σταθμευμένο δίπλα σε αντλία καυσίμων. Στη συνέχεια το πυρπολούν και εμποδίζουν το άνοιγμα των θυρών, προσπαθώντας να διασφαλίσουν ότι τα θύματα δεν θα μπορέσουν να διαφύγουν.

Ένας τέταρτος Αφγανός άνδρας, ο οποίος υπέστη εγκαύματα στα χέρια, κατάφερε να διαφύγει από το πορτμπαγκάζ.

Σε συνέντευξή του στην περιφερειακή ειδησεογραφική υπηρεσία TGR Calabria, ο επιζών, εργάτης συγκομιδής φράουλας που μοιραζόταν διαμέρισμα με τα τέσσερα θύματα, δήλωσε ότι οι δράστες ανήκαν σε μια «τεράστια πακιστανική μαφία», προσθέτοντας: «Είναι θαύμα που είμαι ζωντανός».

 

Ανέφερε επίσης ότι τα θύματα απειλούνταν με όπλα και μαχαίρια, εξαναγκάζονταν να εργάζονται χωρίς αμοιβή και λάμβαναν μόνο τροφή και στέγη.

Τι είναι το caporalato

Διευκολυνόμενη από κενά στη μεταναστευτική και εργατική νομοθεσία, η εκμετάλλευση των εργατών γης έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις μέσα από ένα εγκληματικό σύστημα γνωστό ως caporalato — ένα προσοδοφόρο και αυστηρά οργανωμένο δίκτυο μεσαζόντων που στρατολογούν παράνομα χαμηλόμισθους εργάτες.

Ο Φραντσέσκο Σαβίνο, αντιπρόεδρος της Ιταλικής Συνόδου των Επισκόπων, δήλωσε ότι η είδηση των δολοφονιών «κλονίζει την πίστη στην ανθρωπότητα» και κάλεσε σε μια «εξέγερση της συνείδησης» ενάντια στην εκμετάλλευση, το σύστημα των μεσαζόντων και την αδιαφορία.

«Το λέω με όλη τη δύναμή μου», πρόσθεσε. «Αρκετά με τη βρόμικη σιωπή της σκοπιμότητας. Αρκετά με τη γκρίζα ζώνη που βλέπει, γνωρίζει και αφήνει τα πράγματα να συμβαίνουν. Αρκετά με τη διεστραμμένη συνήθεια να θεωρείται φυσιολογικό άνθρωποι που έρχονται από μακριά να θερίζουν, να εργάζονται, να ζουν, να κοιμούνται, να μετακινούνται και να πεθαίνουν σαν σώματα χωρίς ιστορία.»

Η CGIL, η μεγαλύτερη συνδικαλιστική οργάνωση της Ιταλίας, χαρακτήρισε τις δολοφονίες «ανείπωτη φρίκη» και κάλεσε τους πολιτικούς να «αντιμετωπίσουν τις καθημερινές φρικαλεότητες που βιώνουν οι εργαζόμενοι, συχνά μετανάστες, στην ύπαιθρο της χώρας».

Το βίντεο της επίθεσης κοινοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τον Ρομπέρτο Οκιούτο, πρόεδρο της περιφέρειας της Καλαβρίας. Ο ίδιος δήλωσε:

«Πρόκειται για μια ανατριχιαστική ιστορία που ταρακουνά τη συνείδησή μας και εγείρει βαθιά ερωτήματα σχετικά με την τραγωδία της μετανάστευσης, την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τις ευθύνες που οφείλει να αναλαμβάνει μια πολιτισμένη κοινωνία απέναντι στους πιο ευάλωτους.»

Πολλοί εργάτες γης φτάνουν στην Ιταλία με πλοιάρια, όμως αρκετοί εισέρχονται νόμιμα αεροπορικώς, έχοντας πληρώσει χιλιάδες ευρώ σε μεσάζοντες, πιστεύοντας ότι εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους για μια πραγματική θέση εργασίας.

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, έχει δεσμευτεί να καταπολεμήσει το σύστημα των παράνομων μεσαζόντων. Η δέσμευση αυτή ενισχύθηκε μετά τον θάνατο του 31χρονου Ινδού εργάτη Σάτναμ Σινγκ, ο οποίος καταπλακώθηκε από μηχάνημα σε αγρόκτημα στην περιοχή Λατίνα, κοντά στη Ρώμη. Ο εργοδότης του δικάζεται για ανθρωποκτονία από πρόθεση, καθώς φέρεται να εγκατέλειψε τον τραυματισμένο Σινγκ έξω από το σπίτι του, έχοντας τοποθετήσει το κομμένο του χέρι μέσα σε καλάθι φρούτων. Ο Σινγκ πέθανε στο νοσοκομείο δύο ημέρες μετά το περιστατικό, τον Ιούνιο του 2024.

Η κυβέρνηση Μελόνι έχει επιχειρήσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της εκμετάλλευσης μέσω εντατικότερων ελέγχων σε αγροκτήματα, καθώς και με τη διεύρυνση των νόμιμων οδών μετανάστευσης. Η Ιταλία σχεδιάζει να εκδώσει 500.000 νέες άδειες εργασίας για πολίτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης έως το 2028, μέτρο που αποσκοπεί επίσης στην κάλυψη ελλείψεων εργατικού δυναμικού σε διάφορους τομείς. Ωστόσο, τα συνδικάτα έχουν επικρίνει την πολιτική αυτή, επικαλούμενα γραφειοκρατικά προβλήματα στη διαδικασία έκδοσης των θεωρήσεων εισόδου (βίζα).

Οι πολιτικοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης προχώρησαν σε συμφωνία για ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύει στην αύξηση των απελάσεων παράτυπων μεταναστών, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και προοδευτικούς ευρωβουλευτές.

Η νέα ρύθμιση αποτελεί βασικό πυλώνα του αναθεωρημένου ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και μετανάστευσης και δίνει στις εθνικές αρχές σημαντικά διευρυμένες εξουσίες για την εφαρμογή εντολών απέλασης, αναφέρει η Guardian.

Έρευνες σε κατοικίες και μεγαλύτερες περίοδοι κράτησης

Σύμφωνα με το κείμενο που συμφωνήθηκε μεταξύ του Συμβουλίου της ΕΕ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι αρχές θα μπορούν να πραγματοποιούν έρευνες σε σπίτια ή άλλους χώρους και να κατάσχουν προσωπικά αντικείμενα, εφόσον αυτό κρίνεται απαραίτητο για την εκτέλεση μιας εντολής επιστροφής.

Παράλληλα, άτομα που θεωρούνται ότι δεν συνεργάζονται ή ενδέχεται να διαφύγουν θα μπορούν να τίθενται υπό κράτηση έως και δύο χρόνια, με δυνατότητα παράτασης στους 30 μήνες. Μέχρι σήμερα, το ανώτατο όριο κράτησης στην ΕΕ ήταν 18 μήνες.

Επιπλέον, όσοι αρνούνται να συμμορφωθούν με απόφαση απέλασης ενδέχεται να χάνουν κοινωνικά επιδόματα ή άλλες οικονομικές παροχές.

Δημιουργία «κέντρων επιστροφής» εκτός Ευρώπης

Η νέα νομοθεσία ανοίγει επίσης τον δρόμο για τη δημιουργία λεγόμενων «κέντρων επιστροφής» σε τρίτες χώρες εκτός ΕΕ. Σε αυτά τα κέντρα θα μπορούν να μεταφέρονται παράτυποι μετανάστες μέχρι να ολοκληρωθεί η επιστροφή τους στη χώρα καταγωγής τους.

Αρκετά κράτη-μέλη βρίσκονται ήδη σε διαπραγματεύσεις με χώρες – κυρίως στην Αφρική – για τη φιλοξενία τέτοιων δομών, αν και μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί κάποια οριστική συμφωνία.

Κράτηση ακόμη και για ανηλίκους

Η συμφωνία προβλέπει ότι, ως έσχατο μέτρο, θα είναι δυνατή η κράτηση ασυνόδευτων ανηλίκων και οικογενειών με παιδιά. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει ότι αυτό θα εφαρμόζεται μόνο για το απολύτως αναγκαίο χρονικό διάστημα και με γνώμονα το συμφέρον του παιδιού.

Παράλληλα, άτομα που χαρακτηρίζονται ως απειλή για την ασφάλεια θα μπορούν να αντιμετωπίζουν ισόβια απαγόρευση εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αντί του σημερινού ανώτατου ορίου των δέκα ετών.

Η ΕΕ επιδιώκει να αυξήσει τον αριθμό των επιστροφών ατόμων που δεν δικαιούνται άσυλο, έχουν υπερβεί τη διάρκεια της βίζας τους ή δεν διαθέτουν νόμιμο δικαίωμα παραμονής. Σήμερα, μόλις το 20% περίπου των ατόμων που λαμβάνουν εντολή αποχώρησης επιστρέφουν τελικά στις χώρες προέλευσής τους.

Ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μετανάστευσης, Magnus Brunner, χαιρέτισε τη συμφωνία δηλώνοντας:

«Με τους νέους κανόνες έχουμε μεγαλύτερο έλεγχο στο ποιος μπορεί να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ποιος μπορεί να παραμείνει και ποιος πρέπει να αποχωρήσει.»

Κατηγορίες για υιοθέτηση πρακτικών τύπου ICE

Οι επικριτές της συμφωνίας υποστηρίζουν ότι η ΕΕ υιοθετεί πρακτικές παρόμοιες με εκείνες της αμερικανικής υπηρεσίας μετανάστευσης και τελωνείων, της U.S. Immigration and Customs Enforcement, η οποία έχει βρεθεί στο επίκεντρο έντονης κριτικής για τις επιχειρήσεις κατά παράτυπων μεταναστών στις ΗΠΑ.

Η ευρωβουλευτής των Πρασίνων Mélissa Camara δήλωσε ότι το νέο κείμενο:

«Αποδυναμώνει τις διαδικαστικές εγγυήσεις, επεκτείνει την κράτηση και επιτρέπει εφόδους σε κατοικίες, υιοθετώντας πρακτικές που θυμίζουν την ICE.»

Από την πλευρά της, η Regina Doherty του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος υπερασπίστηκε τη συμφωνία, τονίζοντας ότι δεν αφορά νόμιμους μετανάστες, εργαζόμενους, φοιτητές ή πρόσφυγες που έχουν λάβει διεθνή προστασία, αλλά αποκλειστικά άτομα που έχουν εξαντλήσει όλες τις νόμιμες διαδικασίες και δεν διαθέτουν δικαίωμα παραμονής.

Αντιδρούν οι οργανώσεις

Η Silvia Carta από την οργάνωση PICUM προειδοποίησε ότι η νομοθεσία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές παραβιάσεις δικαιωμάτων.

Όπως ανέφερε:«Βλέπουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες τον φόβο και τη βία που δημιουργεί η σκληρή μεταναστευτική πολιτική της ICE. Η Ευρώπη θα έπρεπε να διδάσκεται από αυτά τα λάθη, όχι να δημιουργεί τη δική της εκδοχή τους.»

Ένα ακόμη βήμα στη μεταρρύθμιση του μεταναστευτικού

Η νέα νομοθεσία, η οποία αναμένεται να λάβει την τελική έγκριση από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποτελεί το τελευταίο κομμάτι της ευρύτερης μεταρρύθμισης του ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και μετανάστευσης που ξεκίνησε το 2020.

Στόχος της μεταρρύθμισης είναι να αποτραπεί η επανάληψη της μεταναστευτικής κρίσης του 2015, όταν περίπου 1,3 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως από τη Συρία και το Αφγανιστάν, αναζήτησαν καταφύγιο στην Ευρώπη.

αντιμεταναστευτική πολιτική και η ρατσιστική ρητορική του Ντόναλντ Τραμπ έχει πλέον και την δική της ιστοσελίδα, η οποία παρουσιάζει τους μετανάστες ως «εξωγήινους».

Με αισθητική που παραπέμπει στα Star Wars, ο Λευκός Οίκος δημιούργησε μια ιστοσελίδα (aliens.gov), υπογραμμίζοντας πως «περπατούν ανάμεσά μας». Μόνο που δεν εννοεί αυτό που φαντάζεστε…

Ο ιστότοπος παρουσιάζει τις αντιμεταναστευτικές δράσεις της Αμερικανικής Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE), οι οποίες συνεχίζουν τα πογκρόμ σε όλη τη χώρα.

Διαβάστε: Τραμπ / Η μεταναστευτική πολιτική του μπορεί να κοστίσει έως και 479 δισ. δολάρια στις ΗΠΑ

Στην ιστοσελίδα οι χρήστες μπορούν να βρουν έναν διαδραστικό πίνακα, όπου μπορούν να βλέπουν σε πραγματικό χρόνο τις συλλήψεις και τις επιχειρήσεις που πραγματοποιεί η ICE.

Μάλιστα, υπάρχει η δυνατότητα κάποιος να καταγγείλει «παράνομους εξωγήινους», σε μια ακόμα προσπάθεια του προέδρου των ΗΠΑ να απανθρωποποιήσει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες.

Διαβάστε: World Press Photo 2026 / Πρώτο βραβείο για μία συγκλονιστική εικόνα οικογένειας μεταναστών που χωρίζεται από την ICE

«Πρόκειται για μια πρωτοποριακή πρωτοβουλία που αποσκοπεί να επιστήσει την προσοχή στο γεγονός ότι τα ευάλωτα σύνορα της προηγούμενης κυβέρνησης δεν έθεσαν σε κίνδυνο μόνο τις οικογένειες στις παραμεθόριες πολιτείες, αλλά και πολλούς ανθρώπους σε ολόκληρη τη χώρα», υποστήριξε αξιωματούχος του Λευκού Οίκου στο Fox News Digital.

Στο κάτω μέρος της ιστοσελίδας υπάρχει μια φράση που αναφέρει ότι οι «εξωγήινοι» θα επιστραφούν «με ασφάλεια στον τόπο καταγωγής τους».

Το πρωί της Παρασκευής, η αμερικανική κυβέρνηση ανέφερε ότι η ICE έχει πραγματοποιήσει 527.459 συλλήψεις από το 2021.

Aliens.gov: Αναλυτικά το προκλητικό μήνυμα που εμφανίζεται στην ιστοσελίδα

Ζουν ανάμεσά μας

Εδώ και 60 χρόνια, η κυβέρνηση των ΗΠΑ κρατά ένα καλά φυλαγμένο μυστικό.

Εξωγήινοι κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ζουν στις γειτονιές μας και αλληλεπιδρούν μαζί μας στην καθημερινή μας ζωή.

Έχουν ψωνίσει στα ίδια καταστήματα, έχουν παρακολουθήσει τα ίδια μαθήματα με τα παιδιά μας και έχουν ζήσει μια φαινομενικά φυσιολογική ανθρώπινη ζωή.

Με μία εξαίρεση — δεν ανήκουν εδώ.

Εκατομμύρια έφτασαν υπό το κάλυμμα της νύχτας και ενσωματώθηκαν άμεσα στην κοινωνία μας.

Αμέτρητοι πρόεδροι, βουλευτές και ανώτεροι αξιωματούχοι γνώριζαν ακριβώς τι συνέβαινε.

Αντί να προστατεύσουν τους Αμερικανούς πολίτες, επέλεξαν να το συγκαλύψουν και μάλιστα να επιταχύνουν την εισβολή.

Μέχρι που ένας άνδρας βρήκε τελικά το θάρρος να πει την αλήθεια.

Τολμηρός. Χωρίς να απολογείται. Χωρίς φόβο.

Ο Πρόεδρος Τραμπ ήταν ο πρώτος που επισήμανε τον πραγματικό κίνδυνο που αποτελούν οι αλλοδαποί για κάθε αμερικανική οικογένεια, κάθε κοινότητα και το μέλλον της χώρας μας.

Η αλήθεια δεν βρίσκεται πια κάπου εκεί έξω. Βρίσκεται ακριβώς εδώ. Αυτή τη στιγμή.